weblog Michiel Uitdehaag

De dogma

26-02-2010
Jarenlang zette gemeenten zich in voor de ontwikkeling van bedrijventerreinen. De motivatie daarachter was evenzo simpel als doeltreffend: het stimuleren van de lokale werkgelegenheid en de lokale economie. Bovendien brengen de gebouwen OZB op.

Ook in Wageningen volgde men die aanpak. Nudepark I is alweer heel wat jaartjes in gebruik en bood ruimte aan vooral lokale bedrijven zich daar te vestigen. Maar wat wordt er nu gedaan?

De gemeente Wageningen heeft de wens Nudepark II te ontwikkelen. Deze staat al vele jaren op de politieke agenda. Opnieuw moeten vooral Wageningse bedrijven die zich willen ontwikkelen, de kans krijgen zich daar te vestigen. Ook is de locatie geschikt om meer milieuhinderlijke bedrijven vanuit bestaande locaties te verplaatsen.
De soap rondom de ontwikkeling ervan, kennen we allemaal wel. Het terrein is uiteindelijk nu in handen van een projectontwikkelaar en de ontwikkeling ligt stil.

Als gevolg van nieuw kabinetsbeleid, zijn alle nieuw te ontwikkelen bedrijventerreinen onder de loep genomen. In hoeverre worden bestaande terreinen goed benut? Kan er nog een herstructurering plaatsvinden om ruimte te creëren? Dat alles om nieuwe locaties te beperken en te voorkomen dat oude verpauperen. Het lijkt er gelukkig op dat Nudepark II wel door mag gaan, maar niet zonder Vadaring/Industrieweg te herstructureren. Op zichzelf geen vreemde eis, maar hopelijk volgen er wel middelen voor de uitvoering daarvan. De gemeente heeft ze niet!

Ondertussen is ook doorgewerkt aan bedrijventterreinen voor kennisintensieve bedrijven. Die krijgen geen plek op Nudepark II, maar moeten op Kortenoord en op de Born/Campus komen. Ook het Future Center wordt aangemerkt als kennisintensieve bedrijvenlocatie.
Allemaal mooi natuurlijk. Maar hoe zit het met de behoefte aan locaties voor dergelijke bedrijven? Waarom is voor reguliere terreinen als Nudepark II zoveel energie nodig ze te ontwikkelen en lijkt dat voor kennisintensieve bedrijventerreinen geen probleem? Begrijp me goed, ook ik zie graag werkgelegenheid naar Wageningen komen in de vorm van kennisintensieve werkgelegenheid. Maar ook die terreinen gaan ten koste van natuur en landschap. Ook die terreinen trekken verkeer aan. Toch op een of andere manier hebben ook partijen als GroenLinks met dergelijke terreinen geen enkele moeite. Als het maar kennisintensief is, mag alles?!

Klein uitstapje: De kennisintensieve bedrijvenlocatie ‘Born oost’ bijvoorbeeld ligt in de ecologische verbindingszone tussen de Eng en het Binnenveld. Het IMAG-gebouw is gesloopt en het cradle to cradle gebouw van het NIOO is er nu in aanbouw, maar middenin die ecologische verbindingszone! De ontwikkeling van het IMAG was een uitgelezen kans de zichtlijnen Binneveld/Eng en de ecologische verbindingszone juist te herstellen c/q te ontwikkelen. Jammer dat die discussie niet is gevoerd. Een dergelijke verbindingszone is immers mee te nemen in de planontwikkeling en bij de locatiekeuze daarbinnen. Een sprekend voorbeeld van ontwikkeling van een kennisintensieve locatie, waar de andere belangen te weinig zijn betrokken. Ook een locatie overigens die, nu het NIOO er dan komt, uitstekend geschikt is voor een klimaatneutraal kennisterrein…iets wat ook niet is betrokken.

De kennisintensieve terreinen komen misschien, ook als gevolg van de crisis, niet vol. D66 stelde al vragen over de ruimtebehoefte aan kennisintensieve terreinen. Duidelijk is dat die nooit goed in beeld is gebracht. Duidelijk voor ons is dat de effecten ervan op verkeersbewegingen, woningbehoefte enz. nooit goed in beeld zijn gebracht. Laat staan dat de provincie Gelderland ook nog een rem wil en kan zetten op de ontwikkeling van de terreinen, als de vraag op regionale schaal achterblijft bij het aanbod. Spannend dus of alle aangewezen terreinen uiteindelijk ontwikkeld worden. Ik hoop uiteraard van wel, om geen ‘gatenkaasterreinen’ in Wageningen te zien verschijnen, maar het zal niet vanzelf gaan.

De Wageningse drooglegging

28-01-2010

We spreken 1998. Twaalf jaar geleden mocht ik voor het eerst stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Eén van de thema’s die toen speelden, was het tegengaan van flesjes bier op straat. Een toenmalig raadslid motiveerde zijn tegenstem als volgt: ‘Bij een studentenstad hoort ook bier op straat.’ Zowaar een leuke, prikkelende one-liner.
Iedereen weet dat dit verbod algemeen is geworden in Nederland, vooral om overlast tegen te kunnen gaan. Vaak samengaand met samenscholing en gevoel van onveiligheid. Mogen we concluderen dat een dergelijk verbod zonder meer een goede maatregel is?
Dat is de vraag. Strikt genomen mag u uw krat bier dus ook niet van de supermarkt naar uw fiets vervoeren, laat staan naar huis. We doen dat wel, omdat in de praktijk in die situatie er geen agent is die u op grond van de APV bekeurt, hoewel die dat wel zou mogen doen. Dat is toch merkwaardig? Kortom, een dergelijk artikel is een gelegenheidsartikel. Wellicht zijn die onvermijdelijk, maar ik vind ze gevaarlijk. Op welk moment constateert een agent wel iets en besluit die daarmee iets te doen, en op welk moment niet? Mogen hangouderen met een flesje in een park wel samenscholen van een agent, maar Marokkanen niet? EN, wat als mensen samenscholen zonder alcohol? Wat is überhaupt samenscholen?
Dergelijke bepalingen zijn een vergaande inperking van de vrijheid van burgers. De politiek mag dan ook niet over één nacht ijs gaan om een besluit te nemen, laat staan besluiten zonder politiek debat te voeren. In het kader van deregulering kan daarbij nog worden opgemerkt dat veel van de lokale APV-verboden, al lang door landelijke wetgeving zijn afgedekt. In wezen regelen we het dan dus 2x. Argument daarvoor is ‘dat het voor de politie gemakkelijker is’…liefst met een APV die voor alle gemeenten in 1 district hetzelfde is. D66 is daar duidelijk over: in een democratie beslist de politiek. Als gemeenten een eigen APV mogen hebben, is het niet aan de politie deze in te vullen, maar aan de raad.
We zouden ons als fractie niet zo druk hebben gemaakt, als het bij de flesjes was gebleven. Vorig dreigde de burgemeester met het niet door laten gaan van 5 mei als we niet ook blikjes zouden verbieden. Daar kunnen namelijk verschrikkelijke dingen mee gebeuren. Collega raadslid Ingrid stelde terecht dat aanwezige paraplu’s potentieel minstens zo dodelijk zijn als blikjes. Kortom, wat zou je allemaal niet nog meer moeten verbieden met zo een redenatie?
Ons werd duidelijk dat er andere argumenten aan de verboden ten grondslag moeten liggen. Het verbaast ons dat die niet eerder zijn gewisseld. Op 5 mei betalen horecaondernemers veel aan de gemeente om drank te mogen schenken. Die opbrengst is voor de gemeente nodig om het feest voor bezoekers gratis te houden en te financieren. Zie daar een legitiem argument om tijdens dat festival drank die door derden wordt meegebracht, tegen te gaan. D66 begrijpt dat volkomen. Maar waarom het hele jaar door bij evenementen blikjes verbieden?? Dat is betutteling!
Als klap op de vuurpijl is zonder slag of stoot onlangs een nieuw verbod geïntroduceerd. Tijdens evenementen, of u nu flauw valt of niet, of u nu het advies krijgt water mee te nemen of niet…pet-flessen meenemen is in Wageningen verboden. Met het oog op bovenstaande hoef ik u niet te overtuigen van het feit dat we tegen de APV hebben gestemd. Tip van D66 is dan drank in stenen kruiken mee te nemen, in tandpastatubes of in lege melkpakken. Dat mag dan weer wel…totdat ook dat verboden wordt.
D66 wil 5 mei betaalbaar houden en wil dat mensen de drank ter plaatse kopen, als dat nodig is voor de financiering. Maar voor de rest: geen inperking van uw vrijheid!

De Dreijen

13 december 2009

 

The never ending story of…Ik heb onderhand behoefte mijn relaas van dit plangebied aan u voor te leggen.

De start
Het begon allemaal jaren terug met de vraag of de gemeente medewerking wilde verlenen aan nieuwbouw van de universiteit op de Born. Daar was de gemeenteraad niet onverdeeld enthousiast over. Natuurlijk heeft een campusmodel qua uitstraling iets aantrekkelijks. Ook kostentechnisch heeft het bijeen houden van gebouwen voordelen. Ten slotte is de ligging nabij de A12 en de aansluiting op de Valleilijn erg handig. De raad vreesde echter voor verlies van de levendigheid van de Binnenstad en wilde ook dat de medewerkers en studenten naar het centrum zouden blijven komen.

Het college heeft vervolgens destijds toch de weg vrij gemaakt voor de Born gelegd: Alterra West en Oost kregen er eind ’90-er jaren een plekje. Gaia en Lumen heten deze anno 2009. Mooie gebouwen overigens. Op dat moment werd Duivendaal verlaten. De monumentale panden kregen een herbestemming. Voor het eerst werd duidelijk dat Wageningen UR het centrum ging verlaten.

Mijns inziens is daarmee impliciet de verplaatsing van de universiteit naar de Born in gang gezet. Dat kreeg een vervolg doordat het college van B&W begin van dit decennium ook meewerkte aan het Atlas en Forumgebouw. Het is overigens frappant dat de te voorziene verkeersproblemen met auto’s en fietsers, volstrekt geen aandacht hebben gekregen bij de realisatie van de gebouwen. Ook kwamen er ontwikkelaars voor het Jan Kopshuis en de Hucht, die de panden en grond kochten van Wageningen UR.

Vervolgens
Het huidige college dacht dat het handig was op de locaties die de WUR wilde verlaten, het voorkeursrecht te vestigen (WVG). Grond die verkocht gaat worden, moet dan als eerste aan de gemeente worden aangeboden. Een raadsmeerderheid ging met die WVG akkoord. Nu bezien is het een merkwaardige zet. Door de WVG zou de universiteit eventueel te verlaten locaties, eerst ter verkoop aan de gemeente Wageningen moeten aanbieden. Pas als die er vanaf ziet, kan de grond aan derden worden verkocht. Dat lijkt mooi, maar we moeten ons realiseren dat de gemeente nooit de middelen zou hebben om de locaties te kopen. De universiteit wist dat ook wel. Bovendien, de meeste locaties waren al verkocht aan ontwikkelaars. Dus waarom die WVG is gevestigd? Ik kom daar zo op terug.

In de zomer van 2009 volgde (onaangekondigd) het Masterplan voor de Born. Een fraai plan, waar de politiek enthousiast op reageerde. Bij mijn weten geldt dat voor alle fracties in de gemeenteraad. Enig aandachtspunt, en terecht, was de verkeersafwikkeling. Temeer de bestaande afwikkeling van verkeer al een probleem was.

Het behoeft geen toelichting dat dergelijke plannen geld kosten. Mijn idee was dat iedereen zich dat wel kon realiseren. Het college meldde er evenwel niets over. Een dergelijk Masterplan kan toch onmogelijk gerealiseerd worden, zonder dat de locaties die worden verlaten, voldoende geld opleveren?
Met de vaststelling van het Masterplan, lijken we ons naar mening onbedoeld te hebben geconformeerd aan realisatie ervan… en aan de opgaven die erachter weg komen. Het bestemmingsplan voor de Born is op dit moment in elk geval in procedure.

De Dreijen
Met de ontstane situatie in de hand moest er doorgepakt worden. Er was weinig grip meer op de door Wageningen UR te verlaten locaties, ondanks dus de WVG. Als grote locaties waren in handen van ontwikkelaars. De enige locatie die dat nog niet was…de Dreijen!.
Het college besloot de gemeenteraad uitgangspunten (kaders) te laten stellen voor de ontwikkeling van de Dreijen. Bij de vaststelling ervan gaf ook ik aan dat je beter hoog kan inzetten en dan moet zien waar het schip strand. Je kunt kaders maar beter ambitieus formuleren. Tegelijkertijd sloten B&W een intentieovereenkomst, gericht op onder meer wat de locatie financieel op zou moeten brengen. U raadt het al, een overeenkomst die een direct gevolg was van het vaststellen van het Masterplan voor de Born. Immers, ook de Dreijen moest voldoende gaan opbrengen om de Born te financieren.

Nu, een jaar later, komt alles pijnlijk samen. In de onlangs gepresenteerde plannen wordt op belangrijke onderdelen afgeweken van de kaders. klimaatneutraal, particulier opdrachtgeverschap, voldoende parkeerplaatsen, woningen met tuin, behoud van gebouwen, behoud van het gehele arboretum Vadense, voldoende sociale woningbouw: volgens de presentatie is het niet mogelijk aan al deze randvoorwaarden in het plan te voldoen. Uiteraard ook vanwege de…intentieovereenkomst: de afspraak tussen het college en Wageningen UR over de te behalen opbrengst.

Op zichzelf komt dat voor D66 niet onverwacht. Reeds bij de vaststelling gaf ik aan dat de kaders ambitieus zouden zijn. Het is dan wel zo dat B&W tijdig terug moeten naar de raad op het moment dat niet alle kaders gehaald kunnen worden.

De Dreijen: alsnog zelf kopen?
Een voordeel van het zelf ontwikkelen van de Dreijen zou immers zijn dat je budgetneutraal kan realiseren, waar een ontwikkelaar dat niet zal doen. Ook kan je hogere eisen stellen aan jezelf tav behoud van gebouwen en duurzaamheid. Die eisen bij ontwikkelaars neerleggen is moeilijker of is wellicht niet eens echt afdwingbaar.

In dat licht is het doodzonde dat een ontwikkelaar de Dreijen zal moeten gaan ontwikkelen, als gevolg van het ontbreken van gemeentelijke financiële middelen. De gemeente heeft immers nog teveel andere risicovolle, onafgeronde bouwlocaties, die maken dat de nog aanwezige spaarpotjes daarvoor zekerheidshalve overeind moeten blijven. Het is al met al onverstandig geweest in de afgelopen jaren (ook voorafgaand aan het huidige college) wat meer financiële middelen te reserveren om op dit moment de Dreijen wel te kunnen kopen.
Waarom zou er dan toch de WVG zijn gelegd? Als je het mij vraagt hooguit als poging om met de universiteit in gesprek te blijven. Want: als Wageningen UR morgen de grond echt te koop zou aanbieden aan de gemeente, zou snel de conclusie worden getrokken dat de gemeente niet de mogelijkheden heeft om te kopen. Een gemiste kans van achtereenvolgende colleges, dat ze deze situatie hebben laten ontstaan. Tegelijkertijd is het verlopen van de WVG geen argument om tot snelle besluitvorming over te gaan.
Tja, zelf kopen en het zelf ontwikkelen door de gemeente: dat kan alleen als we een aantal jaren gaan sparen. Of dat slim is? Die strategie komt een snelle ontwikkeling van de Dreijen in elk geval niet ten goede.

De Dreijen: besluiten nu?
Natuurlijk kan je dreigen met het niet vaststellen van bestemmingsplannen. Je kan ook niet akkoord gaan met het Masterplan, zoals nu aan de hand lijkt te zijn. (Aan de raad is aangekondigd dat het Masterplan kwam, maar het kwam niet. Het college is niet tot een besluit gekomen.) Maar uiteindelijk keert de wal het schip. Geen ontwikkeling van de Dreijen is geen afronding van de Born. Of, op zijn minst, een verloedering in een groot gebied als gevolg van leegstaande gebouwen op de Dreijen. Het betekent ook geen nieuwe woningen voor de gemeente Wageningen. Dan heb je het niet eens over de samenwerking tussen gemeente en WUR, die altijd meer oplevert dan het elkaar tegenwerken.

Moet je nu dan maar gewoon het voorliggende Masterplan vaststellen? Dat is wat kort door de bocht. Ook ik was niet echt gecharmeerd van de bebouwing. Al in het Structuurplan 2003 staat bv dat het Arboretum geheel behouden moet worden. Het gegeven dat slechts een aantal kaders niet gehaald worden, overtuigde mij ook niet. Wellicht zijn die kaders wel te halen, als je juist andere niet haalt?

Had ik al niet bij de vaststelling van de aangegeven dat de kaders ambitieus zijn? Moet je dan als college niet gewoon tijdig terug naar de raad en aangeven dat ze niet allemaal haalbaar zijn, ipv clandestien er een aantal uitlaten?

Daarnaast zou ik graag nog weten of het Masterplan aansluit bij de woonvisie. Willen er nog mee Wageningers in hoge torens, zonder tuin, wonen?? Ik denk van niet!
Met andere woorden: wat zijn de alternatieven? Dan kun je pas beslissen, niet over één alternatief.

Maar…
We kunnen echter uiteindelijk niet blijven volhouden dat de WUR de vorig jaar alle door de raad gestelde randvoorwaarden moet accepteren. Als gemeente hebben we zowel met de vaststelling van het Masterplan de Born als ook het niet willen voorbereiden (sparen) voor grondaankopen, een wissel getrokken op de gemeentelijke onderhandelingspositie. Ik wil dat het onderste uit de kan gehaald kan worden en de alternatieven voor de gemeenteraad helder worden, maar hoop tevens oprecht dat dit geen jarenlang getouwtrek wordt met wederzijds moddergooien. Uiteindelijk moet de realisatie van de Born en de woningbouwproductie op de Dreijen anderzijds, op afzienbare termijn doorgaan.

 

Op eigen kracht??

27 oktober 2009

 

’t Is me toch wat. Een partij die de basisprincipes van zichzelf op lokaal niveau totaal lijkt te zijn vergeten. Hoe moet je daarmee omgaan?

Ervaren lezers weten vast al wie ik bedoel: de VVD. Enige weken geleden timmerden ze op de net geschilderde deur van het stadhuis hun proclamatie. Maarten Luther zou zich omkeren in zijn graf als ie hoort dat de conservatieve ongelovigen met zijn idee aan de haal gaan. Erger was nog de inhoud van die proclamatie: Orde op het stadhuis! Ofwel: lezers, er is iets aan de hand, maar het ligt niet aan ons. Net als dat de burgemeester zichzelf in Trouw buiten de discussie over de wanorde op het gemeentehuis wenste te houden, is ook de VVD kennelijk niet van plan verantwoordelijkheid te nemen. U zult wel denken: een partij die zelf de eigen verantwoordelijkheid voorstaat, laat het dus afweten? Ik zie het ook niet anders.
Daarbij komt nog het kennelijk beperkte historische besef van de lokale VVD. Bestuurders zijn altijd eindverantwoordelijk. Dus ook voor een eventuele wanorde. Prettig te weten dat de VVD in Wageningen al vele jaren onafgebroken in het college zit. Huh? Ja, ook de bestuurders van de VVD hebben in de afgelopen jaren hun steentje aan de wanorde bijgedragen. Waarom zij er dan niets aan hebben gedaan, moet u de VVD vragen.

Zou de VVD dan een punt hebben als het gaat over het tegengaan van de onzorgvuldige besluitvorming die ten grondslag ligt aan de wanorde? Of een rol hebben bij het tegengaan van financiële debacles? Tot enkele weken geleden leek de partij van ‘er gaat niets uit voordat het erin komt’ Gerrit Zalm toch de rots in de branding als het gaat over degelijk begroten. We weten allemaal hoe het Gerrit sinds die tijd is vergaan. Met de VVD ging het in Wageningen afgelopen jaren qua rotsvastheid net zo. Onlangs nog het graaien uit de gemeentekas voor de aanleg van kunstgras alsof het niks was. Dat valt financieel nog in het niets bij de VVD-wethouder die het Pantarijn liet bouwen. Een dik onderzoeksrapport verder wordt gesteld dat de financiële aspecten slecht in beeld waren gebracht en de besluitvorming onzorgvuldig was. En, jarenlange hoogbouw op vrijvallende locaties om het gebouw nog een beetje te kunnen betalen.

De vraag rijst dus waarom zo een VVD zich zo ontzettend afzet tegen de andere partijen. Vandaag moesten Alexander Pechtold en Jeroen Dijsselbloem het ontgelden voor wat betreft de inzet voor het Wagenings defilé. Overigens zonder feiten te melden, dat terzijde. Als je als liberaal uitgaat van de eigen kracht van ook je eigen partij, dan is het toch niet nodig zo op anderen af te geven?

 

Wageningen: werelds of wereldvreemd?

14 oktober 2009

 

Internationaal. Onze gemeente is trots op het imago dat we verder kijken dan onze neus lang is. Voor de Europese grondwet, als één van de weinige gemeenten. Ook voor Europa, zo bleek uit de laatste verkiezingsuitslag. Een gemeente die nadenkt over de vele culturen in onze stad. Een universiteit met een naam die de gemeente wereldberoemd maakt. Een belangrijke factor dus voor ons.

Waarom weet ik niet, maar sinds jaar en dag is de relatie met Den Haag, de provincie Gelderland en de gemeentes in de regio minder hartelijk dan die met de internationale wereld. Het lijkt erop alsof we hier wel ons eigen internationale beleid willen maken, maar verder niet teveel over de rol van Wageningen in de regio willen nadenken. Wat zouden daarvoor redenen kunnen zijn? De volgende gedachtes kwamen in me op.

Voelen we ons belangrijker dan de rest van Nederland? Je mag hopen dat dat niet het geval is.  Trots zijn op de stad, daar is niks mis mee, maar het is niet alom slecht wat er verder in het land gebeurt. Ik ga niet pleiten voor het klakkeloos overnemen van van alles (een laag percentage voor Geert Wilders bevalt mij persoonlijk ook wel), maar samenwerken is het devies om dingen nog beter of eerder voor elkaar te krijgen. Al zouden we ons belangrijker voelen, dan nog ga ik er vanuit dat we dat beter maar niet uit kunnen dragen.

Zijn we dan bang voor de regio? Gaat grote broer Ede met de eer strijken, als we niet uitkijken? Of, is het de provincie die bepaalt wat we doen? Ontegenzeggelijk is het zo dat we op onderwerpen het in Wageningen niet altijd alléén voor het zeggen hebben. Of, dat we in ons eentje invulling mogen geven aan de uitvoering. Onze wat idealistische en soms anarchistische geest heeft mogelijk moeite met dat gegeven. Je mag wel eens wat tegendraads zijn. Maar altijd en voortdurend die houding aannemen? Voor je uitstraling in China maakt het niks uit. De politieke besturen om ons heen  interesseert het des te meer.

Probleem daarbij is dat als we tegendraads willen zijn, dat zelden unaniem is. Dat verergert alleen maar het beeld van de Wageningse onenigheid bij de collega besturen. Om de Wageningse discussie maar niet te hoeven voeren, ontlopen we die gewoon. Dan kan er lekker weggedoken worden. Een andere reactie is een heerlijk debat over procedures laten ontstaan, zoals tijdens de commissievergadering over de toekomst van Foodvalley. 

We vergeten de regio dus, omdat we in de gemeente vooral met elkaar in debat zijn, en dan niet over de inhoud maar vooral  over de procedures. We vergeten daarbij in wezen wat er om ons heen gebeurt en vergissen ons in de mate waarin we de collega-gemeentes en de provincie nodig hebben.

Een gevaarlijke situatie. We dreigen de boot te missen. Het gevaar is dat er over ons beslist gaat worden. Wat te doen? Als je het mij vraagt, moet Wageningen in de eerste plaats eens ophouden met de gemeentegrenzen als het einde van de landgrenzen te beschouwen. We hebben de provincie, het Rijk en de regio hard nodig voor het organiseren van infrastructuur, jeugdzorg, woningbouw, natuur en welzijn. Een visie op onze gemeente is daarbij onontbeerlijk. Stop onmiddellijk met discussies dat het buiten de gemeentegrenzen niet gaat zoals wij willen dat het gaat.

Kortom, heb het over wat Wageningen wél wil. Of wat Wageningen kan. Zolang er geen eigen verhaal is, zal  iedereen buiten de gemeentegrenzen vast wel een verhaal voor ons hebben. Ik hoef de busbaan over de Born niet in herinnering te roepen.

Foodvalley dan? Dat gaat snel. Het verlichten van de bestuurslast vanwege het opheffen van WERV is een voordeel. Doorpakken in deze economische crisistijd heeft ook voordelen. De enige interessante vraag is dan ook wat Wageningen ermee wil. Laten we in elk geval voorkomen dat we door die discussie te ontlopen, gedwongen worden in de WGR+-regio FoodValley te participeren en het hoofdkantoor dan in Ede te laten neerstrijken!

 

Gepraat over niks?

11 oktober 2009

 

Politici hebben het imago veel te overleggen, veel te praten en zichzelf graag te horen spreken. Toegegeven: daar zit een kern van waarheid in. Een ander overtuigen kan natuurlijk alleen maar door te praten en te overleggen. Zeker in onze gemeente: 8 partijen in de raad, dan is er altijd wel iemand die een andere mening heeft.

Overleggen en praten is niet altijd slecht. Maar wel graag efficiënt!

Regelmatig hebben we in het gemeentehuis overleggen en discussies over onderwerpen waarover  iedereen het allang eens is. Toch  bestaat blijkbaar zelfs dan de behoefte om te praten, maar of het zinnig is? Mwah, zo schrijvend vraag ik het me af. Ook als mensen allang hun standpunt hebben bepaald kan je je afvragen of discussiëren nog zin heeft. Veel meer dan een loopgravendebat valt er niet te verwachten dan. Ogenschijnlijk lijkt het dan op een interessante discussie, maar de geoefende luisteraar heeft ook dat snel in de gaten. Kortom, ook in dat geval hebben de discussies uiteindelijk maar een beperkte meerwaarde.

De beste discussies zijn naar mijn mening dan ook de discussies waarbij er nog geen definitieve stelling is ingenomen. Welnu, die komen in Wageningen weinig voor. Wellicht verbaast u dat. De verklaring is echter simpel: de politieke cultuur op ons gemeentehuis is er eentje van dichttimmeren ‘achter de schermen’. Veelal hebben de coalitiefracties tot vele punten achter de komma, allang bepaald wat ze willen. Wij begrijpen ook wel dat er coalitieakkoorden zijn. Maar, je moet wel erg weinig vertrouwen in elkaar hebben als je achter de schermen alles moet dichttimmeren. Ik hoop oprecht dat u daarin na 3 maart een verandering op het gemeentehuis zult zien. Ook D66 zal bij deelname aan een coalitie concessies moeten doen, maar we zullen dat nooit verbloemen.

Wat resteert in Wageningen is in wezen een saaie politieke arena. Een arena waarbij het risico op het geschetste loopgravendebat erg groot is. De enige interessante debatten gingen vaak tussen coalitie/oppositie en dan vooral over de onverstandige c/q onvolledige voorliggende besluiten, maar zelden over de echte inhoud. Recent was dat het besluit Junushoff, hoogst merkwaardig. Of verkoop uiteindelijk de geschetste voordelen zou opleveren was niet goed  en nogal opportunistisch onderbouwd. En dat voor een buikpijndossier als de Junushoff. Onbegrijpelijk! Ons standpunt: bij twijfel niet inhalen, dus stemden we tegen de verkoop. Achteraf hebben we veel positieve reacties op onze insteek gehad: menig Wageninger is niet overtuigd van het geschetste voordeel van verkoop. Binnenkort ligt de verbouwing van Ons Huis voor. Opnieuw een onvolledige notitie, al was het maar omdat niet is aangegeven welke alternatieven er zijn voor de middelen die vrijgemaakt moeten worden. We zullen als D66 het debat starten, maar of er nu wel coalitiefracties zijn die bereid zijn te luisteren? We blijven het toch maar proberen!

Wat D66 betreft gaat het na 2010 dus anders. Gaat u dat ondersteunen?

 

Genoeg woningen?

20 juni 2009

 

Al sinds enige tijd vraagt D66 aandacht voor de Wageningse woningbouwambities. In de eerste plaats vinden wij dat plannen als het Pudocterrein en Rustenburg eens afgerond moeten worden, voordat aan nieuwe wordt begonnen. Dat scheelt niet alleen lelijke plekken in de stad, maar ook ambtelijke inzet. Je hoeft dan niet veel ambtenaren in te schakelen om alle plannen in de lucht te houden. Ten slotte biedt het ook de mogelijkheid het aantal financiële opgaven in het grondbedrijf af te sluiten. Je kan beter een verlies nemen dan jarenlang met allerlei risico’s blijven zitten.

Wij denken ook dat je de komende jaren ten aanzien van de woningbouwbehoeftes een heel eind komt met de locaties die in ontwikkeling zijn. Denk aan Kortenoord en DMP. Het toevoegen van extra woningen kan leiden tot onevenredige verstoring van de woningmarkt, met name de appartementen. Dit heeft bijvoorbeeld tot gevolg dat huizenprijzen scherp kunnen dalen. Ook wordt er minder verhuisd en wordt er dus minder doorgestroomd. Gevolg: goedkope woningen komen niet vrij.
Uiteraard kan je een politieke discussie voeren over de vraag of de overheid verantwoordelijk is voor die regulering van de woningmarkt. Ik zou in elk geval zeggen dat je als overheid in elk geval bewust en tijdig moet kiezen voor de rol en verantwoordelijkheid die je daarin ziet, in plaats van krokodillentranen achteraf.

Ons wordt wel eens verteld dat we te weinig rekening houden met de bouw van nieuwe, goedkope woningen. Die zouden alleen op locaties aan de stadsrand gebouwd kunnen worden. Zonder twijfel is dat gemakkelijker, maar dat wil nog niet zeggen dat er nergens anders dergelijke woningen gerealiseerd kunnen worden. Zeker als de verkoopbaarheid of verhuurbaarheid beter is dan voor dure woningen, is het maar de vraag of ze in de stad niet gebouwd zouden kunnen worden.

Wat D66 al eens benoemde zal inderdaad gebeuren: ook Wageningen zal te maken krijgen met minder inwoners.
Een reactie zou kunnen zijn het extra bouwen van woningen. Mogelijk trek je dan mensen naar de stad. Maar, uiteindelijk neemt de bevolking in Nederland en Europa af. Extra bouwen is dan ook geen duurzame, lange termijn oplossing. Effect op termijn kan daarbij ook nog zijn dat de mensen die de goedkope woningen in de onaantrekkelijke buitenwijken (ver van het centrum) met hun onverkoopbare woning blijven zitten. Voorwaar iets om bij die doelgroepen onszelf te realiseren.
Uiteraard mogen de (negatieve) effecten op de voorzieningen (scholen, winkels, gezondheidszorg, sportvoorzieningen, etc) ook niet worden vergeten als het inwonertal afneemt.

Inmiddels is duidelijk geworden dat er in de hele WERV inderdaad teveel woningen zijn voorzien. (Gelderlander, deze week). Het donkerbruine vermoeden van D66 over het vaststellen van de kaders voor Zuidwest lijkt uit te komen: het aanwijzen versterkt onze onderhandelingspositie over het inleveren van bouwlocaties, maar heeft geen hoger doel?!

D66 maakt zich zorgen. De toekomst van de stad is mogelijk anders dan is vastgelegd in de laatste strategische visie/Structuurvisie. De Wageningse politiek lijkt met die verandering nog weinig rekening te houden. 2025 is nog ver, maar de veranderingen zijn al gaande. Hoogste tijd om een plan de campagne te maken met inwoners, ondernemers, instellingen en politiek om te werken aan een solide Wageningen in 2025. We hopen dat dit in de nieuwe structuurvisie meegenomen gaat worden.

Geen angst voor de toekomst

8 juni 2009

 

Nog steeds is het nauwelijks te geloven: donderdag bij de Europese verkiezingen is D66 in Wageningen net de grootste partij geworden. We hebben het hoogste percentage stemmen in Gelderland gehaald! De peilingen gaven al aan dat het met D66 weer beter ging, maar deze uitslag gaat alle verwachtingen te boven. Vele D66’ers hebben zich in Wageningen ingespannen om die uitslag te realiseren. Het is een groot verschil met enkele jaren terug: de bereidheid om campagne te voeren was groot.

De media hebben veel aandacht besteed aan de PVV. Als tweede partij van Nederland, achter het CDA, is dat ook wel terecht. Opnieuw sinds de LPF is duidelijk dat een groot deel van de kiezers zich niet herkent in wat de andere politieke partijen voorstaan. De kranten spreken al van uitsluiting van de PVV (CDA) op lokaal niveau of het beter voeren van campagne (PvdA). Mijns inziens antwoorden die geenszins ingaan op de reden waarom mensen PVV stemmen.

In de NRC heeft Herman Wijffels (CDA) aangegeven dat mensen aanvoelen dat de wereld aan het veranderen is. Ik deel zijn opvatting. Het kosmopolitische tijdperk zal zich verder doorontwikkelen. Vanuit het idee dat de belevingswereld steeds groter zal worden, is het logisch uit te gaan van een aantal menselijke reacties.

Een deel van die kiezers zal gemotiveerd PVV stemmen, omdat ze dagelijks in hun leefomgeving naar eigen zeggen last hebben van (islamitische) allochtonen. Of dat ze feitelijk last hebben of de aanwezigheid op een of andere manier bedreigend vinden, dat is maar de vraag. Zeker is wel dat vanuit de andere politieke partijen men kennelijk niet in staat is die gevoelens weg te nemen danwel de problemen, zo die er zijn, aan te pakken.
Daarnaast hen ik de indruk dat een groot deel van die kiezers vooral bang is voor de toekomst. Zij stemmen mijns inziens vooral PVV om een ‘eigenheid’ en ‘identiteit’ te behouden. Dat is een lastig signaal aan de politiek. Prinses Maxima gaf al aan dat ‘de identiteit van de Nederlander’, zodra je die vast wil leggen, niet bestaat. Hij wordt immers per mens verschillend beleefd en wijzigt in de tijd. Teruggrijpend op de kosmopolitische samenleving: een stem op de PVV lijkt daarmee vooral een signaal dat (tegen beter weten in) niet te willen of als signaal als angst voor de toekomst.

Het is met die kosmopolitische samenleving in gedachte helemaal niet vreemd dat juist ook D66 en GroenLinks naast de PVV hebben gewonnen. Dat is mijn stelling als antwoord op alle vragen die daarover in de media zijn gesteld. Dat zijn immers partijen die in hun standpunten over Europa onderkennen dat de wereld verandert, maar hebben juist als antwoord dat de politiek en samenleving zich daarop moeten gaan voorbereiden. We zien wel dat de toekomst onzeker kan zijn, maar weten ook dat ‘resultaten behaald in het verleden, geen enkele garantie voor de toekomst hoeven te zijn’. De hakken in het zand is niet het antwoord op een veranderende wereld, hoewel die reactie in eerste aanleg wel te begrijpen is.
Is D66 dan voor het overboord gooien van onze eigenheid en identiteit? Nee: wij erkennen alleen dat die wijzigt, in tegenstelling tot wat de PVV beweert. Bovendien zijn we van mening dat de overheid die wijzigingen maar zeer beperkt kan beïnvloeden, hooguit een beetje kan vertragen of versnellen.

Ik hoop dat ook in 2010 die opvatting het stemgedrag zal domineren. De PVV heeft donderdag naar verluid in Wageningen het laagste percentage van Nederland gescoord (6,8%). Dat betekent niet dat we als D66 Wageningen achterover moeten gaan leunen: laat het voor ons een extra inspiratie zijn om de mensen aan D66 te blijven binden en nieuwe kiezers over de streep te trekken.

 

Einde aan de plannenmakerij?

5 april 2009

 

De Raad in Wageningen is in het derde jaar na de verkiezingen weer in volle verwachting. Tal van Wageningse plannen blijven maar plannen. De meeste Wageningers weten meteen waar ik op doel: Sloop Rustenburg? Bouw woningen op locatie ziekenhuis? Wageningen Zuid-west? Ontwikkeling haven?

Ons bereiken veel klachten van inwoners en belangorganisaties over de trage besluitvorming. Naar ons idee neemt het College van B&W ten aanzien van ruimtelijke plannen veel te veel hooi op de vork. Daar is de ambtelijke organisatie niet op berekend, en externen inhuren voor plannen die mogelijk niet ten uitvoer komen, kost alleen maar geld.

Bovendien brengen externen extra risico ‘s met zich mee. Bijvoorbeeld dat nu hun vertrek een plan alsnog stil komt te liggen. Zonde, omdat het inwerken van nieuwe mensen ook weer een inefficiëntie met zich meebrengt. Daarnaast is voor veel projecten het meedenken door mensen vanuit meerdere disciplines noodzakelijk. Vraag is of zij vervolgens tijd genoeg hebben om bij al die projecten actief mee te denken. Dat brengt de integrale opzet van plannen in gevaar.

Burgers worden vervolgens ongeduldig. Veel beter kan je als B&W zeggen dat iets niet gebeurt of over een zekere tijd gereed is, dan dat je met horten en stoten aan plannen werkt. Het stadion is zo een plan. Maar ook het Masterplan Plantsoen-Gerdesstraat.

Anno 2009 komt daar nog een nieuw gegeven bij: de kredietcrisis. Het zou kunnen dat die aan de gemeente Wageningen voorbij gaat, maar mij lijkt dat niet reëel. Zijn al die plannen überhaupt financieel haalbaar? Op grond van de gemeentelijke reserves en investeringsmogelijkheden, lijkt een grote bijdrage uit de gemeentekas niet haalbaar. Blijven particulieren, ontwikkelaars en banken onze plannen wel steunen? Mwah, de eerste ontwikkelaars die in Wageningen actief waren, zijn helaas(?) al failliet. Kortom, een herijking van de financiële haalbaarheid van plannen lijkt op zijn plaats.
Daar komt bij dat veel van die plannen al voor de kredietcrisis meer geld zouden gaan kosten dan dat ze zouden opleveren…moeten we al onze energie daarop blijven richten, wetende dat niemand het verlies gaat dragen? Toegegeven, als er sprake is van een enorme ruimtelijke kwaliteitswinst, moet je als overheid niet bang zijn om te investeren. Jammer dat we in Wageningen helaas niet veel financiële middelen hebben.

D66 pleit voor keuzes maken: Voor welke plannen kunnen we gaan en in welke mate moet/kan de gemeente bijspringen. Laten we die met voorrang en snel realiseren. De andere plannen moeten echt maar even wachten. Doen we dat niet, dan lopen alle plannen tijdstechnisch en financieel in de soep. Naar ons idee kan de externe inhuur voor planontwikkeling daarmee meteen fors worden teruggebracht. Met dat geld kunnen plannen die in een vergevorderd stadium zijn, dan worden afgerond. Denk aan de DMP-locatie, waar de Raad van State voorlopig geen medewerking aan heeft verleend. Onze prioriteit in deze crisis zou voorts uitgaan naar de Structuurvisie. Die levert geen huizen op, maar is wel de kans om de onsamenhangende bouwontwikkelingen in onze stad en in de regio beter te gaan sturen. Geld daarvoor is er al, maar of er mensen beschikbaar zijn die voor te bereiden? Met onze aanpak wel!

Klimaatbeleid

11 maart 2009

 

Maandagavond heb ik me in de Raadsvergadering behoorlijk zitten opwinden bij de behandeling van het klimaatbeleidsplan. Waardoor kwam dat? Dat is niet even snel aan te geven.

Het begon vorig jaar al bij de start. Er zijn behoorlijke bedragen vrijgemaakt, die goeddeels moesten opgaan aan ambtelijke capaciteit. Dit deed bij ons de wenkbrauwen fronsen. Klimaat vraagt zeker arbeid, maar ook geld. Wat hebben we aan een plan, zonder dat we er middelen voor vrijmaken om de uitvoering te doen?

Dat leek toen door een aantal fracties te worden gesteund. Het College is verder gegaan met het opstellen van het plan en heeft dat in februari aan de Raad gepresenteerd. Er lag een klimaatsbeleidsplan en een uitvoeringsagenda. De eerlijkheid gebiedt dat een dergelijke opzet voor meer beleidsplannen een goede zaak zou zijn. D66 was echter teleurgesteld over de formuleringen van de beslispunten en de uitvoeringsagenda.
Wij vinden de beslispunten bijvoorbeeld erg vrijblijvend. Voor de orde: we zijn niet tegen hetgeen is geformuleerd. Maar hetgeen er staat is boterzacht. De woorden van de wethouder in de commissie dat er nu met de andere partners over het plan gesproken ging worden, deed bij ons nogmaals de wenkbrauwen fronsen. Een effectief klimaatbeleid doe je volgens D66 niet als gemeente alleen, maar met de WUR, Idealis en de Woningstichting, ondernemers, regiogemeenten en noem maar op. Wil je die betrekken, moet je ze van meet af aan bij het opstellen betrekken. Het heeft er alle schijn van dat partijen zijn geconfronteerd met conceptteksten, zonder over de wijze van samenwerking van gedachten te hebben gewisseld. Naar onze mening versterkt die aanpak de wil tot samenwerking niet. De tijd zal leren of dat gevolgen heeft voor de ambities in het plan.

Nog steeds constateert D66 dat er erg weinig middelen zijn om uitvoering te geven aan het programma. Veel zal afhangen van vervangingsinvesteringen in de gemeente die gepaard kunnen gaan met klimaatbeleid. Ook de minister schijnt potten geld in voorraad te hebben om te kunnen investeren in bijvoorbeeld energiezuiniger huurwoningen. We hopen maar dat die in deze crisis ook doorgezet worden. Maar, verder is er nauwelijks geld. De middelen die beschikbaar zijn, gaan op aan folders, overleggen en het maken van afspraken. Veel verder gaat het plan helaas niet.

D66 wil dat u iets merkt van de investeringen in klimaat. Klimaatneutrale huisvesting van de gemeentelijke organisatie? Geen slecht plan, maar wat als u vervolgens in een woning blijft zitten met enkel glas en hoge stookkosten? Dat is volgens D66 een volstrekt verkeerde situatie. Wat ons betreft krijgen investeringen, waar burgers dagelijks wat aan hebben, voorrang. We steunden dan ook het voorstel om schoolgebouwen eerder energiezuiniger te maken dan in het klimaatplan was opgenomen.
Nergens bleek overigens dat helder in beeld was gebracht welke investeringen per euro het meeste rendement in CO2-besparing opleverden. Nergens was helder gemaakt op welke investeringen de gemeente het meeste invloed had. Een gemiste kans. De projecten en investeringen hoeven daarmee niet slecht te zijn, maar het was goed geweest de prioritering af te stemmen op die invloedsfactor en het rendement.

D66 onderkent de gemeentelijke rol bij het reduceren van de CO2-emisse. In dat licht hebben we besloten in te stemmen met het klimaatbeleidsplan. Wij vatten het nadrukkelijk op als een kader waarbinnen aan concrete projecten zal worden gaan gewerkt. We hopen dat ze van de grond komen en dat er middelen voor beschikbaar komen. Maar u zult begrijpen dat we de vinger aan de pols houden.

Tenslotte verbaasde het mij dat over deze fundamenten niet in de raad werd gesproken. Centraal stonden moties die terrasverwarmers aan eisen wilde laten gaan voldoen, maar ook vriesvakken die door ondernemers afgesloten moeten worden. Wat ons betreft discussies op buitengewoon detailniveau, terwijl er zoveel over de basis van de nota was op te merken. Daarnaast is D66 van mening dat het maken van energieprestatieafspraken met beloning voor ondernemers interessant kan zijn. Maar laat het alsjeblieft dan aan hen hoe daaraan invulling te geven.

Wie bepaalt de toekomst van de Dreijen?

11 maart 2009

 

Vorige week maandag was de debatavond over de ontwikkeling van de Dreijen als ecowijk. Dergelijke avonden zijn voor politici altijd wat spannend. De zaal zat goed vol.

We begonnen met een aantal verhalen van mensen die vanuit verschillende invalshoeken veel van de Dreijen wisten. Interessante verhalen, maar goed, de meeste kende ik al vanuit de boeken of eerdere bijeenkomsten. Feit was dat het bijzondere karakter van de Dreijen nog eens werd benadrukt. Voor D66 is dat een belangrijk punt. Behoud van bijzondere gebouwen en gebieden, zoals het gebouw met de klok en het kleine arboretum.

Helaas is er rondom de Dreijen mist ontstaan. Het College heeft uiteindelijk gekozen voor een samenwerkingsovereenkomst met de WUR. Daar lijkt niets mis mee. Maar, geen van beide partijen lijkt inhoudelijk op dekwestie in te willen gaan. En dat terwijl de Raad nu geld beschikbaar moet stellen voor ontwikkeling van de Dreijen.

Waar stellen we dan geld voor beschikbaar? Voor het realiseren van enkele flats en wat grasveldjes eromheen? Of voor een ecologische wijk die de gemeente Wageningen op de kaart kan zetten? Mijn vermoeden zegt dat het er ergens tussenin uit zal komen, maar zeker weten doe ik het niet.

Het vermoeden is dat de WUR geld nodig heeft om de Born af te ronden. Dat is op zichzelf een legitiem belang. Anderzijds ziet de gemeente zich gesteld voor een woningbouwopgave, wil ook aan de locaties verdienen en wil sociale woningbouw opleggen vanuit de vraag daarnaar. Sociale woningbouw is niet de meest winstgevende functie, dus dat zal ook wel een discussie zijn tussen gemeente en WUR.

Deze punten komen me voor als interessante politieke discussies. Discussies waar u als inwoner recht op heeft en die nodig zijn voor een transparante besluitvorming. Ik kan geen reden bedenken waarom die niet gevoerd kunnen worden. In die zin, dat de Raad geen informatie krijgt over de grondslagen voor overeenkomsten. Ook bij navraag komt die informatie niet bij ons.

Tja, dan wordt het gissen. Ik denk dat de locaties Kortenoord en Dreijen aan elkaar zijn gekoppeld als het gaat over de onderhandelingen tussen WUR en gemeente. Het College meldt namelijk dat de sociale woningbouwopgave op Kortenoord alsmede de duurzaamheidsdoelstelling haalbaar lijken. Als het op de ene plaats kan….kan het alleen op de andere plaats niet als er een ruil is afgesproken. Maak dat dan ook helder. Niet alles is politiek haalbaar, maar we kunnen dat toch bespreken?

De inwoners van de stad zijn erg betrokken bij de ontwikkeling op de Dreijen. D66 is fervent voorstander van het vroegtijdig betrekken van omwonenden en andere betrokkenen en belangstellenden bij de ontwikkeling van gebieden, dus ook de Dreijen. Zij moeten de kans krijgen hun wensen kenbaar te maken bij de gemeenteraad. Ik denk dat veel Wageningers vanuit hun organisaties en platforms dat ook zullen doen. Inmiddels is gelukkig gebleken de Raad ook echt iets kan gaan doen met die informatie, omdat we voorafgaand aan de verdere planuitwerking uiteindelijk toch als Raad randvoorwaarden mogen aangeven. De PvdA diende daartoe een amendement op het voorstel van het College in. D66 vindt het wel jammer dat dit door de Raad echt afgedwongen moest worden omdat het College aanvankelijk niet wilde, maar was verheugd te zien dat het amendement unaniem werd aanvaard.

Goed, eind goed al goed? Dat is voor de Dreijen van groot belang. We blijven als D66 vinden dat de mistige situatie rondom de voorbereiding van de samenwerkingsovereenkomst zal moeten optrekken. Transparantie bij de politieke overwegingen lijken bij dit College niet altijd in goede handen…

Irak?

7 februari 2009

 

Beste allemaal,

Soms lijken zaken erg gemakkelijk, maar wordt toch om de hete brij heen gedraaid. Zo een kwestie is de Irak-kwestie. Jarenlang doodgezwegen, om de waarheid maar niet aan het licht te laten komen. Naïef natuurlijk. Je kan erop wachten dat journalisten uiteindelijk documenten in handen krijgen, waardoor druppelsgewijze toch helder wordt wat er zich heeft afgespeeld. En dan is er geen weg meer terug.

Nou ja, Balkenende ondernam een poging om een onderzoekscommissie in te stellen. Dat heeft voordelen: je bent weer maanden van het gezever van de Kamer en de journalisten af. En je probeert natuurlijk de vragen aan de commissie zodanig te formuleren, dat de uitkomst niet echt schokkend of vernieuwend zal zijn. Goed dus dat de Tweede Kamer er niet in stonk. Ze blijven volhouden dat een parlementaire enquête tot de mogelijkheden behoort. Jammer dat ze dat niet direct nu doen, dat dan weer wel. Dan hoef je ook niet 2x voor hetzelfde aan de gang.

Maar als je eea nu praktisch bekijkt. Weet u wie destijds instemde met de politieke steun aan de oorlog in Irak? Het kabinet CDA-VVD-LPF, Balkenende I. Dat kabinet van de dikke auto’s, snelle jongens, kamerleden die ministers niet herkenden, en mensen ‘die lijntjes met Pim onderhielden’ en doorkregen dat ‘hij nu wel de JSF wilde’. Wat denkt u? Ik denk dat zo een regering maar wat graag de Amerikanen steunde. We hebben het helaas als kiezers nog mogelijk gemaakt ook. Zo bezien vind ik dat we nog blij mogen zijn dat we niet ook militaire steun aan de operatie hebben gegeven en het slechts bij politieke steun bleef. Ik hoef geen enquête om te onderzoeken hoe die regering handelde.,,

Ook historisch is er een frappante vergelijking. Ene Joseph Luns steunde in 1966 als persoon ook de Amerikaanse inval in Vietnam. En waarachtig, hij werd in 1971 secretaris-generaal van de NAVO. De parallel met Jaap de Hoop Scheffer is groot: nadat we de inval in Irak steunde, werd hij secretaris-generaal aldaar. Wat willen we u nog wijs maken? Ik hoef ook geen parlementaire enquête om uit te sluiten dat dit geen toevalligheid betreft!

Wat wel interessant is om te weten te komen, is of ook de Nederlandse regering destijds wist dat het argument van de massavernietigingswapens onzin was. Die vraag zal Balkenende zichzelf vast niet stellen en ook niet aan zijn onderzoeksteam voorleggen. Een parlementaire enquête daarnaar is dan ook nodig. Zal nog wel moeilijk zijn. Als namelijk Nederland wist dat dat een non-argument was, heeft Balkenende een probleem. Maar als dat het antwoord inderdaad is, dan is ook voor de internationale wereld direct duidelijk dat de Britten en Amerikanen wisten dat het echt niet om de massavernietigingswapens ging.
Inmiddels is ook duidelijk dat de onderzoeksvraag verbreed mag worden. Stel dat de staf van het ministerie van defensie de regering niet informeerde, of dat de minister van defensie dat niet deed?! Laat ook dat maar boven tafel komen. Gezien het feit dat ook de VVD de enquête steunt, zal het er wel op neerkomen dat de minister (destijds Benk Korthals) inderdaad van niets wist, maar je weet het nooit…

2009: vooruitblik

9 januari 2009

 

Hoi allemaal,

Ik wens u allereerst de beste wensen voor 2009!

Niet origineel, maar leuk om te doen: een vooruitblik op Wageningen 2009. Wat staat ons allemaal te wachten? Voor de politici is de tweede helft van 2009 al spannend. Bij de meeste partijen wordt de lijsttrekker voor de komende verkiezingen bekend. Ook de partijprogramma’s en de overige kandidaten zullen bij de meeste partijen eind 2009 bekend zijn. Dit alles in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen, waar druk campagne voor gevoerd zal worden om die succesvol te laten verlopen op 3 maart 2010.

2009 moet mijns inziens een jaar worden waarin de gevolgen van de crisis worden beperkt, maar waarbij ook projecten opgestart en gerealiseerd gaan worden. De bouwplannen bijvoorbeeld die al lange tijd zijn ingezet, komen van de grond. De markt voor appartement is nu goeddeels verzadigd. Ontwikkelaars zullen naar verwachting terughoudend zijn met het ontwikkelen van nieuwe gebieden. Het zou wel de tijd kunnen zijn voor de gemeente, Idealis en corporaties als de Woningstichting om te gaan ontwikkelen. Studenten zitten zonder huizen en ook plannen als Rustenburg voor onze oudere inwoners lijken niet hard op te schieten.

De havenafweg, de Lawickse Allee en de vermaledijde busbaan zullen in 2009 ook wel aangelegd worden, of er zal althans een begin mee gemaakt worden. E.e.a. zal niet leiden tot afname van opstoppingen in de stad. Zou voor de verkeersafwikkeling dan een aanzet worden gemaakt voor de parkeergarage? Ik hoop oprecht van niet. Als je die wil, moet je die direct aan de Stadsbrink maken, niet boven de grond aan het Plantsoen. Sowieso moet je dat plantsoen niet onnodig bebouwen en al helemaal niet de historische bolwerken ervoor benutten. Goed, we zullen zien wat het Masterplan Gerdesstraat/Plantsoen gaat brengen; vooralsnog is het veel later klaar dan gepland.

Zou 2009 ook het jaar worden waarin we het aantal uitkeringsgerechtigden stabiel houden? Gezien de omstandigheden is dat al een hele prestatie. Het beleid van het College hebben we bekritiseerd op punt van doelmatigheid en samenhangendheid. Feit is dat het aantal werkzoekenden wel afnam. We hopen dat de extra middelen die in 2009 noodzakelijk zijn, er ook daadwerkelijk zijn. Vooralsnog lijkt het erop dat dat wel goed komt. De bestrijding van armoede blijft naar mijn mening vooral een zaak van preventie, maar onder deze omstandigheden zal dat zeker niet altijd meer lukken.

Voor ons zal 2009 het jaar zijn waar we gaan voor onze speerpunten. Het monumentenbeleid en cultuurhistorisch beleid krijgen niet de aandacht die het verdient. De Raad zal zich moeten uitspreken over de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers. Een duurzame economische ontwikkeling is wat D66 wil, gebaseerd op investeren in kenniseconomie. En, een klimaatbeleid dat meer inhoud dan een zoveelste beleidsnotitie: Als Wageningen een energieneutrale wijk wil, dan kan die er gewoon komen zonder beleidsstukken!

Ten slotte spreek ik de wens uit dat de Raad beter en tijdiger wordt geïnformeerd over de financiële mee- en tegenvallers. Nog op 23 december jl. was er weer eenmalig € 900.000,- weg, doordat in een aantal gevallen de WOZ en de bouwleges verkeerd waren berekend. Naar de overtuiging van onze fractie is zoiets niet pas helder op die bedoelde dag!

Gazastrook

9 januari 2009

 

Een weblog kan ook benut worden om een verbazing en frustratie over een kwestie uit te spreken. Deze keer de kwestie in de Gazastrook. Ik kwam er in de krant en op de site van D66 veel berichten over tegen. Wat mag er vanuit de wereld en ons land worden verwacht op dit moment?
Historisch, politiek en ook theologisch is het een uitermate lastig conflict. Oud premier van Agt heeft er op zijn site het nodige over geschreven: http://www.driesvanagt.nl. Criticasters stellen dat hij in zijn tijd als premier dit punt had moeten maken. Ik denk vooral: hij kan zijn tijd (70+) zeker ook anders besteden, maar kiest hiervoor. Dat valt zonder meer te prijzen.

Ik geloof niet dat het toeval is dat Israel uitgerekend op tweede kerstdag, vlak voor de beëdiging van Barack Obama, ervoor ‘kiest’ Gaza binnen te vallen. De legitimatie daarvan is vermoedelijk even flinterdun als voor de inval in Irak, maar zal altijd wel in nevelen gehuld blijven. Goed, Palestijnen hebben geen raketten af te vuren, dat is ook waar. Maar dat de laatste paar raketten uit Gaza dan deze aanval legitimeren?

Harry van Bommel van de SP, de pacifistische partij bij uitstek, roept op tot een ‘Jihad tegen Israel’. Het is te gek voor worden dat een vertegenwoordiger van een dergelijke partij, oproept tot geweld om geweld te vergelden. PVV’er Geertje maakt het nog gênanter: ‘schop de Palestijnen de Sinaï maar in’, aldus de Telegraaf. Ik word er kwaad en moedeloos van. Beide partijen moeten uit louter opportunistische overwegingen tot deze holle kretologie zijn overgegaan. En erger nog, zo een houding leidt sowieso tot niks.
Oorlogen rechtvaardigen als het je wel uitkomt: te gek voor worden. Evenals het verbannen van een volk wat al eeuwenlang op die plaats woont. Erger zijn nog de mensen die de standpunten van beide heren onderstrepen.

Ik vind het wel jammer dat D66 niet helder is. (http://www.d66.nl) Ja, we streven naar een wapenstilstand en duurzame vrede. Dat wil iedereen als sinds de eerste oorlogen de intifada’s. Streven naar een harmonieuze samenleving in de toekomst? Uiteraard! Maar mensen zullen hun verleden en daarmee gevoel van identiteit niet zomaar uit willen wissen. Daar zit nu de kern van het conflict en het lijkt dat onze partij daaraan voorbij gaat.

Mijn opinie is de volgende. Basis voor vrede kan niet anders zijn dan het besluit van de VN uit 1948. De begrenzing van Israel voortkomend uit dat besluit. En, een seculiere staat Israel i.p.v. een Joodse staat Israel. Even verwerpelijk als een overheid die de sharia wil invoeren, is een overheid die het Joods zijn in de regelgeving/behandeling van inwoners uitgangspunt laat zijn. Net als dat trouwens een SGP in Nederland het Gereformeerd zijn als uitgangspunten voor overheidsregelgeving wil laten zijn, maar dat terzijde.
En dan komt de tweede opgaven: het een halt toeroepen van extremistische lieden van beide zijden. Die leiden niet alleen tot deze gewelduitbarsting. Erger nog zijn de vele handelingen die aan de geweldsuitbarstingen ten grondslag liggen: een ongelijkwaardige behandeling als gevolg van je godsdienstovertuiging, gevolgd door een ongelijkwaardige behandeling als gevolg van je achtergrond, wat weer samenhangt met de kansen die je had. Regelrechte discriminatie dus, sommigen spreken aldaar van een rassendiscriminatie die vergelijkbaar is met zoals die in Zuid-Afrika was.

Mijns inziens ligt in de aanpak van extremisten een opgave in de oplossing van het conflict. Je moet naar de toekomst kijken. Maar je kan de vertreksituatie daarbij niet verloochenen en op zijn minst kan het daarmee rekening houden, de vrede bespoedigen.

Minimabeleid niet alleen een geldkwestie

19 december 2008

 

Beste allemaal,

In 2009, zo luidt de verwachting, zal er sprake zijn van een economische recessie. Voor menigeen zal dat betekenen dat de portemonnee wat minder gevuld zal zijn dan die eerst was. Of, dat mensen hun baan zelfs kwijtraken. Voor de gemeente betekent dit dat er zich mogelijk meer mensen zullen melden voor inkomensondersteuning. Het moet gezegd dat de inkomensbrigade en de voorzieningenwijzer hun vruchten afwerpen. Uiteraard hoop ik dat u er geen gebruik van hoeft te maken, maar als u er recht op heeft: doe dat dan wel!
Aanstaande maandag spreekt de raad over het minimabeleid. Eén van de belangrijke discussiepunten gaat over de hoogte van het inkomen waar nog ondersteuning voor plaats kan vinden. Nu is die norm 110% van het minimuminkomen, wellicht dat dat (ook in Wageningen) 120% wordt. Wat ons betreft worden de minima en het minimabeleid geen recht gedaan als de discussie vooral over inkomensondersteuning gaat. Inkomensondersteuning blijft immers een middel om ‘achteraf’ armoede te bestrijden. Streven moet immers zijn mensen zo snel en vooral ook zo goed mogelijk weer uit een armoedesituatie te laten komen. D66 vindt dat eenieder daar primair ook een eigen verantwoordelijkheid in heeft. Dat lukt echter niet altijd. Op basis van maatwerk, iedere situatie is anders, moet in overleg met de betrokkene een pad worden uitgestippeld om uit de armoedesituatie te komen.

Innovatieve ideeën moeten daarbij niet uit de weg worden gegaan. Re-integratietrajecten en werk verrichten bij de Permar zijn op zichzelf niet verkeerd, maar zijn niet voor iedereen de beste manier om uit de armoede te geraken. Overigens, sommige partijen pleiten ervoor hoger opgeleiden per definitie niet naar de Permar te laten gaan. Dat is niet wat ik wil zeggen. Integendeel, een dergelijk selectiecriterium vindt D66 onacceptabel. Ook voor hoger opgeleiden geldt dat als het niet lukt een baan te vinden, zij de handen uit de mouwen moeten steken.
Het zou wel een interessante verkenning kunnen zijn om mensen in een uitkeringssituatie te laten meedraaien in de voorbereiding of uitvoering van gemeentelijke projecten. Dat kunnen zijn evenementen, bouwprojecten maar ook het aanstellen van straatcoaches of het doen van onderzoek.

Armoede kan naar onze mening ook worden bestreden door het helpen opzetten van een bedrijfje. Wellicht kan dat ook met een aantal cliënten tegelijk. Sommige mensen komen nu eenmaal beter tot hun recht en tot resultaten als ze niet in loondienst zijn. Een andere denkrichting is het bekostigen van een omscholing en het uitloven van een bonus als deze wordt afgerond.

In elk geval moet voorkomen worden dat de focus teveel op de inkomensondersteuning komt te liggen alsmede op het aantal mensen dat wordt bereikt. Uiteindelijk is het beëindigen van armoede datgene wat we moeten nastreven!

Hallo allemaal!

2 november 2008

 

Ik ben terug van vakantie. Afgelopen twee weken was ik in Mali, op bezoek bij vrienden die daar voor hun werk zitten. Mali ligt in noordwest Afrika, is 37x zo groot als Nederland en telt ongeveer 12 miljoen inwoners. Het grootste deel van het land is woestijn. De inwoners wonen vooral in het zuiden van het land. Beroemd zijn de plaatsen Djenné en Timboektoe (inderdaad, de Donald Duck-stad bestaat echt). Het bekendste volk zijn de Dogon, die op dit moment te zien zijn in SBS6’s ‘Groeten terug’ (uit de rimboe). Bekend zijn ook de Touareg. De grootste bevolkingsgroep vormen echter de Bambara. Mali’s hoofdstad is Bamako, gelegen aan de tweede rivier van Afrika, de Niger (de Nijl is langer). In 2005 stond Mali op nr. 154 van de landenlijst die het BBP per hoofd van de bevolking uitdrukt. Nederland staat 10e op die lijst, ter vergelijk. Mali is overwegend (90%) gematigd(!) islamitisch. Meer informatie is te vinden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Mali.

Mali is één van de armste landen van de wereld. Een vakantie leek mij aanvankelijk niets, maar als vrienden het er twee jaar volhouden, moet een vakantie ook wel te doen zijn. Daarnaast zou het ook wel eens goed zijn om de (politieke) vraagstukken in derde wereldlanden zelf te bekijken, al is het maar voor twee weken.

Het merendeel van de bevolking in Mali bijvoorbeeld verplaatst zich nog te voet of per ezelskar. Door eenzijdige voeding in afgelegen gebieden zie je kinderen met ‘hongerbuikjes’. De afgedankte Europese (diesel)auto’s vervuilen de steden gigantisch. De kinderen gaan maar voor een paar jaar halve dagen naar school. Het werkloosheidspercentage is ongeveer 60%. Agenten vragen standaard teveel en geven ook nooit afschriften van processen-verbaal mee. Het merendeel van de vrouwen wordt naar verluidt nog besneden…En, de gemiddelde levensverwachting ligt rond de 50jr; een beeld dat vooral wordt veroorzaakt door de hoge zuigelingensterfte.

De mensen zijn desalniettemin vrolijk ingesteld, zo lijkt het. De begroeting is allerhartelijkst. Je wordt vaak zonder moeite uitgenodigd om een kop thee mee te komen drinken. Mannen en vrouwen werken iedere dag om een loontje bijeen te krijgen, dat vaak met de familie wordt gedeeld. Mensen helpen elkaar op de markten, als het kraampje van de ander bijvoorbeeld even onbezet is. De weg vragen, lifters meenemen: het is allemaal geen probleem. Door gebrek aan voorzieningen wordt men creatief om toch verder te komen. Opvallend, zo is mij verteld, is de buitengewoon lage criminaliteit in Mali. Zeker in vergelijking met andere Afrikaanse landen. Ik heb dat ervaren; de kans dat je in Amsterdam wordt overvallen of beroofd leek ook mij groter. De moslims ter plaatse stellen dat hun geloof hieraan bijdraagt. Ik denk dat de armoede en de geringe verschillen tussen de rijkdom van de mensen vooral veroorzaker is. En ja, toeristen beroven is niet slim als je weet dat zij bijdragen aan de economie van het land. Blanken, ‘tubabu’s’ geheten, worden vooral om die reden met alle egards benaderd. Het is soms op het gênante af.

De standaard vraag die rijst als mensen in Afrika zijn geweest is natuurlijk: waar maken we ons druk om? Eén van de gidsen in het Pays Dogon (Land van de Dogon) kon zich werkelijk niet voorstellen dat goederen van de Titanic op enigerlei wijze waardevol waren: wat moet je ermee en wie wil het dan hebben? De miljoenen die in de kunsthandel omgaan: hij snapte er niets van. Een partij voor de dieren? Voor hem het toppunt van decadentie: als je je daarover druk moet maken. Welke rechten zouden zij dan moeten hebben?

Vanuit Afrikaans perspectief is dat best te begrijpen. Ik realiseerde me dat politieke vraagstukken, of op zijn minst de urgentie ervan, samenhangen met in elk geval de mate van welvaart en maatschappelijke opvattingen. De Nederlandse vraagstukken zijn vanuit onze situatie daarom volkomen legitiem, maar niet zomaar te projecteren op Mali. Het is riskant om als westerling de politieke keuzes in bijvoorbeeld Mali te gaan benoemen of aan te pakken. In het Pays Dogon is bijvoorbeeld veel beroering ontstaan omdat door de aanstaande (door Nederland gefinancierde) democratiseringsslag een eeuwenoude traditie van het aanwijzen van ‘chefs du village’ zal gaan laten verdwijnen. Doorgeschoten bemoeizucht? Ondoordachte democratisering? Moedwillige afbraak van tradities? Ik weet het niet. En dat alles betaald door een land dat zelf niet eens gekozen ‘chefs du villages’ kent!

Moeten we ons dan helemaal niet bemoeien met de vraagstukken in Mali? Dat zou ik te kort door de bocht vinden. Ik ben van mening dat bijvoorbeeld de rechten van de mens en de vrijheid van meningsuiting universele waarden moeten zijn, die in elk land gerespecteerd moeten worden. Het recht op zelfbeschikking bijvoorbeeld zou wat mij betreft voor beide geslachten hoog op de internationale politieke agenda mogen komen. Vrouwenbesnijdenis moet in elk geval zo snel mogelijk stoppen!

Kredietcrisis

12 oktober 2008

 

De laatste weken wordt het nieuws beheerst door de wereldwijde kredietcrisis. Logisch natuurlijk, er is geen onderwerp dat mensen zoveel raakt als hun geld. Ik vraag me in zo een situatie af: hoe kan dat allemaal en wat gaat het betekenen?

Voor de korte termijn is helder wat de gevolgen zijn: aandelen zijn veel minder waard geworden. Het is te hopen dat mensen die waardevermindering kunnen dragen. Geld verliezen is niet leuk, maar nog minder leuk is het als je het eigenlijk hard nodig hebt.
Daarnaast zullen overheden banken moeten blijven steunen om spaartegoeden te garanderen. Had u ooit verwacht dat het opnemen van uw spaargeld ter discussie zou komen te staan? Het is zo dat de belastingbetaler het wel zal merken: de door de Rijksoverheid afgesloten leningen en andere middelen om de tegoeden te garanderen, gaan we linksom of rechtsom samen opbrengen. Hetzij door belastingverhoging, hetzij door andere overheidstaken minder te gaan doen.

Het kan bijna niet anders, ook omdat de economie op zijn hoogtepunt was, dat we in minder gunstig vaarwater komen. Ik hoop voor u en mij dat het meevalt. De eerste signalen van reorganisaties zijn echter al afgegeven. In de komende jaren zal ook de gemeente Wageningen naar ik aanneem de broekriem moeten aanhalen. Opvallend dat de aandacht dus uitgaat naar de korte termijn gevolgen van de crisis, terwijl die voor de komende maanden en wellicht jaren voor alle mensen, ook niet-belegger of spaarder zijnde, nog zeker zullen na-ijlen.

Een econoom ben ik niet. M’n gevoel zegt dat e.e.a. vooral is veroorzaakt door slecht Amerikaans toezicht bij het verstrekken van leningen en hypotheken. Uiteindelijk is er dan meer uitgeleend dan er teruggevorderd kan worden. Met die leningen werden vervolgens investeringen gedaan. U raadt het al: die investeringen worden niet meer “gedekt”. Dan valt het systeem uiteindelijk uiteen. Ook DNB had het nakijken. Kennelijk hebben ook zij onvoldoende zicht gehad op de in Amerika aanwezige risico’s.

Het is niet leuk dat e.e.a zo is gelopen. Maar is dit nu een unicum in de wereldgeschiedenis? Het antwoord daarop is nee. In het recente verleden, maar ook in het verdere verleden zijn er voorbeelden te vinden van situaties waarbij er werd geïnvesteerd en geleend op basis van “nog te leveren” producten, waarbij uiteindelijk bleek dat de levering niet was gegarandeerd. Dat leidde een aantal keren ook tot een economische crisis. Op http://nl.wikipedia.org/wiki/Tulpenmanie staat een mooi voorbeeld daarvan!

 

Deregulering??

24 augustus 2008

 

Het verminderen van de regeldruk: een adagium van de Nederlandse politiek. Er lijkt geen twijfel over dat iedereen het daar wel over eens is. Waarom komt daar dan zo betrekkelijk weinig van terecht?

Niet omdat alle opstellers en controleurs van regels zonder werk dreigen te komen zitten en daarom de wens tot deregulering tegenwerken. Als het namelijk zo simpel zou zijn, was er toch allang werk van gemaakt. De reden is nog eenvoudiger: verreweg de meeste mensen willen ze zelf.

Dat klinkt vreemd? Volgens mij valt dat wel mee. Ik heb altijd wel een goede reden om wat harder te rijden, maar vindt dat de buurman zich aan de snelheid moet houden. Ik weet wel hoe een dakkapel geplaatst moet worden, maar de buren wellicht niet. En ik draai geen harde muziek, maar stel dat de buren dat wel doen. Enfin, regels zijn vooral erg handig om te voorkomen dat er zich bij je buren ongewenste dingen voordoen. En aangezien er veel buren in Nederland zijn, wordt het op een dergelijke manier nooit wat met de deregulering.

Interessant is ook de situaties waarbij domme pech of door eigen domme schuld zich situaties voordoen, waarbij onmiddellijk om ‘meer regels’ wordt gevraagd. We laten in inmiddels een uiterst veilige samenleving liefst zo min mogelijk aan het toeval over. Vindt u dat het land op zijn kop moet voor een paar mensen die paddo’s verkeerd gebruikten?

Een veramerikanisering van de economie leidt ook tot een verdergaande regulering: binnen instellingen, bedrijven en organisaties wordt toeval of domme pech ook afgestraft met extra regels. Niet zelden worden ze ingesteld om onwenselijke handelwijzen na te gaan en uit te bannen, zich niet altijd afvragend of de controles niet meer kosten dan die onwenselijke handelwijzen. Daar komt nog bij dat enig verantwoordelijkheids- of plichtsbesef niet wordt gekweekt door regels: de verantwoordelijkheid voor je eigen handelen komt dan toch algauw bij een ander te liggen.

Overigens: het sneller afgeven van vergunningen door de overheid waarbij ook naar alle overheidsbelangen wordt gekeken, is een goede zaak. Maar het is eigenlijk geen deregulering! Achter de schermen blijven de regels en wetten overeind; ze worden alleen voor de burger beter afgestemd.

Moeten we dan stoppen met deregulering? Wel met de aanpak zoals die nu wordt gevolgd. Minder regels betekent dat we meer aan het toeval moeten willen overlaten. Dat we minder krampachtig met fouten om moeten willen gaan. Dat we niet alleen onszelf, maar ook een ander meer bewegingsruimte moeten gunnen. En, dat het aan de mensen zelf moet worden overgelaten om samen te werken en af te stemmen: ook met de buren.

Naar mijn overtuiging moet die maatschappelijke discussie hand in hand gaan met de voor te stane deregulering, omdat je er anders niet aan hoeft te beginnen. De verantwoordelijkheid voor je eigen handelen ligt vooral bij jezelf; de verantwoordelijkheid voor het handelen van de samenleving bij jou en je omgeving.

Brandstof

2 augustus 2008

 

Beste lezers,

Weet u dat in twee weken tijd de adviesprijs voor benzine met 10ct is verminderd? Inmiddels is die onder de €1,60. Nog steeds erg veel, maar vergeleken met de € 1,70 gaat dat de goede kant uit. De aandacht voor stijging van de brandstofprijzen was er volop, maar nu hoor je niets en moet je zelf op onderzoek uitgaan.

Ik geloof overigens niet dat die positieve trend zal doorzetten. Zolang de vraag naar olie blijft stijgen en het aanbod achterblijft, kan er op langere termijn niets anders dan een prijsstijging plaatsvinden. Afschaffing van kwartjes van Kok, terugdraaien hogere BTW, allemaal mooi, maar zal leiden tot hooguit een tijdelijke daling van de brandstofprijs.

Op lange termijn zijn er maar een paar dingen te doen aan de hoge brandstofprijs: het zoeken naar andere energiebronnen die niet afhankelijk zijn van aardgas en aardolie, het zoeken naar het produceren met andere grondstoffen dan aardolie of aardgas en tenslotte het terugdringen van de mobiliteit.

Voor wat het eerste betreft is iedereen aan zet. Overheden en marktpartijen zullen op die terreinen moeten innoveren. U kunt zelf met zonnecollectoren, biodiesel, ethanol, groene stroom en groen gas aan de slag.
Wat mij betreft moet je als overheid het bv. niet schuwen om ook regels te durven stellen ten aanzien van nieuwbouw en schonere auto’s. Allerlei ambtelijke adviezen: daar gaan ook uren en geld in zitten, terwijl de uiteindelijke instrumenten om iets af te dwingen ontbreken. Als de markt zijn werk doet, dan moet de overheid niet ingrijpen. Ik blijf een liberaal. Maar als je als overheid een ontwikkeling versneld in gang wil zetten, moet je niet bang zijn je tanden te laten zien.

Ten aanzien van het terugdringen van de mobiliteit bent u ook zelf aan zet. De caravans met auto’s rijden er volgens mij richting Frankrijk niet minder om. De verkoop van SUV’s zakt nog niet in. Vliegen blijft ook een volkomen normale activiteit. Er is mijns inziens wel een trend om ‘dan maar LPG in te bouwen, omdat dat goedkoper’ is. Ook het autootje wordt wat kleiner. Interessant gegeven dat dat eerste reacties zijn op toenemende brandstofprijzen. Mensen, dat helpt allemaal maar voor een beperkte periode! (ik doe er zelf ook aan mee hoor).

Als we allemaal naast onze vrienden en bovenop het werk gaan wonen, dat zou echt veel schelen. Ik doe dat ook niet hoor…Kennelijk is de nood hoog, maar nog lang niet zo hoog dat we onze eigen mobiliteit ervoor willen opgeven. Ik denk dat mobiliteit een aspect is van de verworven vrijheden, die we niet zomaar gaan opgeven. Of is het verminderde aantal files toch een ander voorteken?

Buitengebied verdient meer belangstelling

29 juli 2008

 

Beste lezers,

Deze zomer wil ik graag stilstaan bij onderwerpen die wat D66 betreft politiek onderbelicht blijven. Wij wonen in een aantrekkelijke gemeente! Dat moeten we ook zo houden en dat gaat niet vanzelf. Wageningen is een interessant stadje, gelegen op de overgang van drie landschapstypen. De fraaie Veluwe met haar zandgronden en bossen, Het open Binnenveld met de Grift en de venige- en kleigronden en ten slotte de uiterwaarden met de nevengeulen en rivierkleiafzettingen.
Met dat gegeven zou veel gedaan kunnen worden. Uiteraard voor de “kenners”, die de verschillende landschappen graag willen beleven en de overgangen ertussen erg interessant vinden. D66 realiseert zich ook wel dat dit een selecte groep is, maar anderzijds wel een groep die zich in het bijzonder tot Wageningen voelt aangetrokken. Een onderscheidend punt om onze gemeente op de kaart te zetten.

De aanvankelijke ligging van de stad op de Berg ten opzichte van de huidige ligging, heeft te maken met de gunstiger ligging van de nieuwe stad ten opzichte van de landschapstypen. Het landschap is ook daarom bepalend geweest voor de verschijningsvorm van de stad nu.

Een divers landschap biedt mogelijkheden om de gemeente als aantrekkelijke toeristische gemeente te profileren. Ook zonder het uitgebreide landschapsverhaal te kennen, merken mensen altijd de afwisseling die hier in de omgeving is waar te nemen. Maar ook voor de eigen bewoners is het afwisselende landschap een niet te onderschatten vestigingsfactor.

Niet alleen de landschapsstructuur, ook de cultuurhistorische en ecologische waarden in het buitengebied maken onze gemeente bijzonder. Binnenkort worden de Veluwe en de uiterwaarden als Natura2000 gebieden aangewezen, wat leidt tot beperkingen van ruimtelijke ontwikkelingen in die gebieden en daarbuiten. Aanzienlijke delen van de gemeente zijn als onderdeel van de nationale ecologische hoofdstructuur aangewezen, waaronder de gehele uiterwaarden. Grafheuvels, delen van de verdedigingswerken van de Grebbelinie, historische paden en wegen met kenmerkende bebouwing, hoogstamboomgaarden: het is er allemaal. Niet altijd goed beleefbaar, niet altijd goed beschermd en ook niet altijd onderhouden. D66 vindt dat het beter kan.
Wat is de toekomst voor de boeren in de veranderende wereldmarkt, die dit landschap hebben gemaakt en onderhouden? D66 wil niet dat de intensieve veehouderij in omvang toeneemt en de schaalvergroting het landschap verder aantast. Maar: wat dan wel? En waarom mag er in Ede op de Slagsteeg, Veensteeg, Lange Rijnsteeg en Dijkgraaf 60 km/u worden gereden en is na de gemeentegrens in Wageningen 80 km/u toegestaan?

D66 vindt dat er daarom veel meer politieke aandacht voor het buitengebied moet komen. In samenwerking met belanghebbenden en de provincie moet een visie gemaakt worden die in een nieuw bestemmingsplan gegoten kan worden. En laten we Europese- en provinciale subsidies aanboren om projecten te realiseren, die bijdragen aan het herstel van het landschap en de recreatieve- en cultuurhistorische waarden. Als voor uitbreidingen van de stad wordt geko zen, D66 is daar terughoudend over, moet worden bijgedragen aan herstel en ontwikkeling van de kwaliteiten in het (resterende) buitengebied. Het landschapsfonds voor het Binnenveld moet uiteraard ook door de gemeente Wageningen goed worden gevoed.

Al met al voldoende redenen om dat buitengebied op de politieke agenda te zetten! D66 gaat ervoor.

Politiek niet rijp voor vernieuwing?

18 juli 2008

 

Beste lezers,

Gisterenavond was het eindelijk zover: de behandeling van de door het College gepresenteerde kadernota. In veel gemeenten de gelegenheid om als Gemeenteraad, zowel coalitiepartijen als oppositiepartijen, een debat te voeren over de keuzes die worden gepresenteerd in die nota. Er wordt nieuw beleid voorgesteld wat geld kost en er worden opties gegeven om te bezuinigen.

Kortom, een goed doel van een kadernota. Door een dergelijke aanpak zou een interessant politiek debat op hoofdlijnen in de gemeenteraad kunnen ontstaan. Bovendien zou met die aanpak echt invulling gegeven worden aan het dualisme; het laatste woord is dan aan de gezamenlijke Raad in plaats van aan het College.

Goed, de kadernota voldeed niet aan die verwachting. Goede raad was duur. We hebben als D66 besloten onze eigen nota te schrijven, met eigen financieringsvoorstellen. We hebben die voorstellen beargumenteerd in die kadernota van D66. Voorwaar geen gemakkelijke keuzes, maar we hebben ze wel gefundeerd durven te maken.

De kritiek was niet van de lucht. Uiteraard was de fractie wel voorbereid op een stevig debat naar aanleiding van de presentatie van een eigen kadernota, maar wat er gebeurde sloeg alles. Vooral werd duidelijk dat de introductie van de kadernota kennelijk niet gepaard zou mogen gaan van echt politieke vernieuwing. Over de inhoud bijvoorbeeld van de amendementen van D66 werd niet gesproken. Waarom is D66 tot die keuzes gekomen? Ik had het best kunnen uitleggen. In plaats daarvan werd ongefundeerd geoordeeld over onze kadernota en over onze amendementen. D66 werd neergezet als een partij die met een bizarre, onrealistische aanpak ook nog met vreemde ideeën kwam. De klap op de vuurpijl kwam van een collega raadslid die inhoudelijk niets kon of wilde uitbrengen en toen maar besloot het initiatief als populistisch af te doen. Nou ja, laten we het vooral niet over de inhoud hebben, dacht ik!

Was het zo raar wat D66 heeft gedaan? Ik geloof van niet. Onze aanpak was echt niet zelf bedacht…in meerdere gemeentes is door partijen wel eens een eigen kadernota gemaakt. Daar komt nog bij dat als je in Wageningen kritisch durft te zijn ten aanzien van overheidsbestedingen op sociaal terrein, je onmiddellijk zowat tot Rita Verdonk aanhanger wordt gebombardeerd. En dat terwijl helder is dat de onafhankelijke Rekenkamer die Wageningse bestedingen betitelt als niet goed controleerbaar en onsamenhangend. Anderen mogen uiteraard van D66 vinden wat ze willen, maar of door een bovenstaande benadering ooit een interessant politiek debat zal ontstaan, waag ik te betwijfelen.

Mijn conclusie is dat de broodnodige Wageningse politieke vernieuwing meer aandacht verdient dan ooit. De focus moet veel meer naar de inhoud van het debat. Er lijkt een angst te bestaan voor nieuwe ideeën en een angst om politieke invloed te verliezen. Dat de burgers meer inhoudelijke debatten willen zien, wordt dan naar mijn mening vergeten.

Gelukkig deed de VVD een goed voorstel: ze willen op interactieve wijze met de burgers tot een toekomstvisie voor onze gemeente komen, op alle vlakken die gemeentelijke overheid aangaat. We hebben dat van harte gesteund. D66 ziet die visie als basis voor de raadsagenda 2010. Naar onze mening de volgende wenselijke stap in de politieke vernieuwing: wij blijven daarvoor strijden.

Waarom D66? Daarom!

9 juni 2008

 

Soms zijn er van die nieuwsberichten waar je oog op valt en waarvan je denkt: waarom zegt niemand daar wat van. Onderstaand is zo een bericht.

Rouvoet: “Bij ons is niet het criterium: hetero of homo. We hebben er maar één: ben je bereid je te conformeren aan het uitgangspunt van de ChristenUnie, namelijk dat we de Bijbel als basis nemen bij het bedrijven van christelijke politiek. Er kunnen allerlei aspecten zijn waar de vraag opkomt of dat past bij de boodschap van de ChristenUnie, bijvoorbeeld als iemand elke zaterdag zijn afval dumpt in het bos. Kan zo iemand geloofwaardig het milieustandpunt van de ChristenUnie uitdragen?”

“In de ChristenUnie is het geen relevant gegeven of je poelier bent, bij de Partij van de Dieren zal dat wel een relevant gegeven zijn. Bij het homohuwelijk is het dus een legitieme vraag of een getrouwde homo de ChristenUnie kan vertegenwoordigen. Dat levert spanningen op, dus ga je er over praten.”

Wat vindt u ervan? Als ik dit soort dingen lees, spring ik echt tegen het plafond. Ten eerste is het maar de vraag op welke Bijbelteksten je de nadruk wilt liggen bij de vraag of je homoseksualiteit kunt accepteren. Niet alle Christenen (en andere gelovigen) vinden het daarom een zonde of verwerpelijk! Het gaat hier dus om een enge interpretatie van de Bijbel, door een deel van de achterban van de ChristenUnie. De stelling dat iedereen die de bijbel als basis neemt als basis voor christelijke politiek, en daarmee in een wenk homoseksualiteit moet veroordelen, doet veel vrijzinnige Christenen ernstig tekort.

Rouvoet vergeet voorts dat ook delen van zijn eigen achterban diep geraakt kunnen worden door dergelijke uitlatingen. Homoseksualiteit wordt bij de ChristenUnie net zoiets als vrouwen bij de SGP: je mag wel lid worden, maar verder geen functies uitoefenen. Dat is toch verwerpelijk? Hadden we bij de SGP de discussie of die partij vanwege dat vrouwenstandpunt nog wel subsidie mocht krijgen, bij de ChristenUnie is dat geen issue?

Het ergste vind ik nog de vergelijking die wordt getrokken. Afvaldumpers horen niet bij de ChristenUnie. Ik kan u zeggen: ook niet bij D66! Poeliers horen niet bij de Partij voor de Dieren. Nou, ook D66 ziet liefst biologische poeliers… Mensen, het homo-zijn bij de ChristenUnie wordt in een interview gelijkgesteld aan mensen die in een partij ongewenst zijn omdat die illegale activiteiten erop nahouden danwel de keuze voor een (vermeend verkeerd) vak hebben gemaakt. IK VIND DAT RONDUIT SCHANDELIJK. Alsof homoseksualiteit een strafbaar feit is of een keuze die je maakt!

Ik kan u zeggen: homoseksuelen zijn bij D66 meer dan welkom, zonder enige restricties. En ook alle andere vrijzinnige mensen, gelovig en ongelovig, die niets moeten hebben van deze welhaast fundamentalistische benadering: Bij D66 staat de mens centraal!

Embryoselectie

8 juni 2008

 

Het gebeurt wel eens dat ik een idee krijg om een weblog te schrijven over een landelijk onderwerp. Deze week deed zich een zaak voor, die naar mijn mening niet ongemerkt over mag waaien.

U heeft vast wel de discussie meegekregen over de embryoselectie. Vooropgesteld: een uitermate lastig onderwerp. Staatssecretaris Bussemaker deed een brief uitgaan, waarin ze aangaf voortaan ook embryoselectie te willen toestaan om te bepalen of het embryo een erfelijke aanleg heeft voor vormen van darmkanker of eierstok- en borstkanker. De idee is dan dat een embryo kan worden gekozen, die deze erfelijke aanleg niet heeft.

De techniek bestaat naar ik begreep al enkele jaren, in elk geval in het buitenland. In die zin is het ongelooflijk dat de discussie pas losbarst als er in Nederland een aanleiding voor is. Waarom wordt er pas achteraf gereageerd? Het schijnt dat je in de VS al kunt kiezen voor het krijgen van een jongen of een meisje…. En, als je embryo’s kan selecteren op genetische aanleg voor kanker, kun je vast binnenkort ook zien of het blauwe ogen krijgt.

Mijn idee zou daarom zijn: politiek, start een ethische discussie met de vraag tot hoe ver je wilt gaan met embryoselectie. Doe dat ook met Europese collega’s. Wat er nu in Den Haag gebeurt is ronduit schandalig. Een achteraf-discussie over een aspect waarover al verwachtingen zijn gewekt. Iedereen weet ook dat als de ChristenUnie weer uit de regering is, het beleid zal wijzigen.

Kleine partijen die in een regering een punt willen maken, dat is de Nederlandse realiteit. Maar het gaat mij wel te ver als zo een partij rechtstreeks wil ingrijpen in de gezondheidsheidsverbetering van de samenleving en het niet willen meewerken aan de reductie van kansen op ziekten bij individuen.