Nestortoespraak Ger Parlevliet

Op 23 november vond de laatste gemeenteraadsvergdering van het jaar plaats. Zoals gebruikelijk vond er een nestortoespraak plaats. Hieronder treft u de woorden aan zoals die avond (ongeveer) uitgesproken door Ger Parlevliet.

Eindejaarsoverdenking 2011

Deze eindejaarsoverdenking gaat over de tijd, de tijd in Wageningen.
Over hoe het was, het verleden, hoe het is, het heden en over hoe zal het zijn, de toekomst.

Hoe was het vroeger ? (de tijd van onze ouders, grootouders en overgrootouders)
Wageningen was een rustige, overzichtelijke stad, een echte stadsgracht rond de gehele oude binnenstad. De kerk in het midden.

Wageningen had een eigen station, een tramverbinding met Arnhem, Rhenen en Amersfoort, de straten waren veilig, kinderen konden overal op straat spelen.
De plaatselijke politieagent vervulde zijn taak op straat, kuierend door de stad met de handen op de rug, of in geval van nood op de dienstfiets.

Op de Wageningse Eng was landbouw, er werden voornamelijk gewassen geteeld, die het leven aangenaam maakten: tabak voor de sigarenindustrie, gerst om bier te brouwen en rogge voor brood, maar ook om er jenever van te stoken. De teelt was strikt biologisch. Men stopte nog geen anti-biotica in het veevoer, er waren nog geen resistente bacteriën.

De inwoners van Wageningen aten gemiddeld vier tot vijf keer per week vegetarisch. Door het werk binnens- en buitenshuis, vaak degelijk ambachtelijk handwerk, kreeg iedereen voldoende beweging, en als dat nog niet genoeg was, was er voetbal, korfbal, en kon je bij de Junushoff kegelen.
Voor de jeugd van katholieke huize was er een danslokaal, en voor de jongelui die helemaal niets geloofden ook een.
Er waren taboes, bijvoorbeeld op seks rustte een taboe, in die zin, er werd niet over gepraat.
Er waren volop zekerheden, zoals: als je voor een dubbeltje geboren bent dan wordt je nooit een kwartje. Maar ook, de dagenraad gloort, de nieuwe tijd breekt aan. Je geld was veilig op de rijkspostspaarbank.
Men ging spaarzaam om met energie: één maal per week in bad, in een teil in de keuken of in het badhuis bij de gasfabriek. Men ging vroeg naar bed en vroeg weer op. Het gebruik van elektra was voornamelijk voor de schemerlamp in de woonkamer.
Tevreden rokend werd men gemiddeld niet veel ouder dan negenenzestig jaar, zodat de pensioenpremies en zorgkosten laag konden blijven.

Dit klink nogal idyllisch maar er was een schaduwzijde:

De politiek, die was als volgt georganiseerd. Er was een burgemeester, onaantastbaar, ongenaakbaar, eenzaam, op een torenhoog voetstuk. Hij werd geassisteerd door een paar wethouders en verder was er een gemeenteraad. De wethouders waren tevens lid van een bepaalde raadsfractie en in die fractie vervulden ze een dominante rol. Pas laat in de geschiedenis kwamen er vrouwen in de raad, het eerste vrouwelijke raadslid is door onze stadsarchivaris getraceerd in 1946. De vergaderingen van de raad waren echter dermate slaapverwekkend, dat de dames zich met nuttiger zaken wakker hielden. Zo leverden de dames Leendertz en Staudt, beiden van de VVD, hun bijdrage aan de samenleving door het breien van wollen shawls en borstrokken.
Besluiten werd geregeld in een achterkamer van het stadhuis. Soms moest ook de raad zich over een bepaald kwestie uitspreken. Dat ging erg simpel: het college van B&W had een voorstel, de fracties met een eigen wethouder stemden voor, de andere stemden tegen.
Ik kan me goed voorstellen, dat u zich maar moeilijk een beeld van zo’n situatie kan vormen. U kunt zo’n situatie nog wel ergens tegenkomen maar dan zult u helemaal moeten afreizen naar Ede.

Desondanks, Wageningen was toen al een veelbelovende stad waarin iedereen hard werkte aan een mooie toekomst.

Hoe is het nu:
Ik kan hierover kort zijn, iedereen hier staat met beide benen midden in de dagelijkse werkelijkheid, in het Wageningen van nu.

De stadsgracht is op een essentiële plek verdwenen. Er is geen station meer, geen tram. De straten zijn te onveilig om er te spelen. De politie, als ze al op straat te vinden zijn, scheurt met zwaailicht en sirene van het ene ongeval naar het andere.
Op de Eng lopen wat paarden rond, en er groeit mais op het mestoverschot van boeren van elders, de boomkwekers spuiten onbekommerd met allerlei chemisch spul dat met een eufemistische term wordt aangeduid als gewasbeschermingsmiddelen.
Mensen eten ongezond, vooral kinderen bewegen te weinig en worden te dik. Het energieverbruik rijst de pan uit, net als de kosten voor zorg en pensioen. Er zijn geen taboes meer en veel zekerheden zijn verdwenen. D66 bijvoorbeeld heeft nog maar één zekerheid, namelijk, dat er geen zekerheden meer bestaan, maar zelfs daaraan wordt getwijfeld.
Gelukkig is er wat betreft de politiek wel wat verbeterd, maar dat hoef ik hier natuurlijk niet meer uit te leggen. Maar, toch,….Wageningen is ook nu nog steeds een plezierige stad vol idealen en ambities.

Maar, wat zal de toekomst ons brengen ?
Er heeft dit jaar een uitzonderlijke wetenschappelijke doorbraak plaatsgevonden.
Er zijn deeltjes ontdekt die sneller gaan dan het licht. Men kan dus het licht voorbij reizen, zich verplaatsen in de tijd.
Als je daar verder over nadenkt stuit je wel op een aantal punten die strijdig zijn met de logica. Dat lijkt een lastig op te lossen probleem. Maar dat kunnen we met een gerust hart overlaten aan onze huidige regering in Den Haag, die in haar alomvattende wijsheid is uitgestegen boven banale eisen van logica.

De gedachte aan reizen in de tijd is echter intrigerend en daarom wil ik nu met u, bij wijze van experiment, een reis gaan maken voorbij de tijd en vervolgens terugkijken naar de toekomst van Wageningen, laten we zeggen 2061. Dit natuurlijk kan geen toekomstvisie zijn, we gaan terugkijken op een bepaald jaar en bovendien dit kost niets. Wat zien we ?

Wageningen is een bruisende stad. Het warm kloppend hart van een hele regio. De historische binnenstad is geheel omgeven door een prachtige stadsgracht. Op enige afstand ligt het station: Wageningen Central Railway Station. Er is openbaarvervoer op maat voor iedereen.
Het is veilig op straat en kinderen kunnen er overal spelen. De plaatselijke politieagent vervult zijn dienst op straat, kuierend door de stad, met de handen op de rug en helpt zo nodig oude dames bij het oversteken van een fietspad.

Op de Wageningse Eng is een oude traditie in ere hersteld: men verbouwt er weer gewassen, die het leven aangenaam maken, nieuwe gewassen, dat wel, vooral papaver en hennep. Beide gewassen zijn zoals bekend multifunctioneel, behalve voor het genot, ook als geneesmiddel, en verder als grondstof voor de brood en banketbakkerijen, hennep daarnaast nog als leverancier van waardevolle vezels en papaver is gewild als sierplant vanwege de prachtige, gekleurde bloemen.
U zult zich misschien afvragen hoe dat zo is gekomen. Ik zal het kort uitleggen.

Het was eigenlijk een initiatief van het CDA. Ze waren, al of niet door de nood gedreven, teruggekeerd naar de wortels van de partij en ontdekten, dat in 1958 het wetenschappelijk bureau van de toenmalige Anti-Revolutionaire-Partij had voorgesteld om de teelt van hennep en aanverwante gewassen en het gebruik van van bepaalde drugs te legaliseren.
De VVD was direct enthousiast omdat door de opbrengst de OZB kon worden afgeschaft.
De PvdA was voorstander omdat met noeste arbeid een eerlijk loon kon worden verdiend en ze waren verder gecharmeerd door de papavers, die straks de velden rood zouden kleuren, vanouds de kleur van de partij. Dat laatste viel in de praktijk een beetje tegen omdat deze papavers paars bleken.
GL kon hierin in grote lijnen meegaan en wees er op, dat de teelt strikt biologisch was en in aanmerking kwam voor zowel een faire-trade als een eco-keurmerk.
Ook de SP sloot zich hierbij aan, maar was vooral ook voorstander omdat Europa en de VS tegen waren.
D66 vond, dat individuen mans genoeg waren om zelf te bepalen wat ze teelden en gebruikten en benadrukte aspect van cultureel erfgoed in een oeroude traditie, bovendien waren enkele fractieleden dol op spacecake en maanzaadbroodjes.
De CU had aanvankelijk twijfels, maar aangezien er geschreven stond dat je alles moest onderzoeken en ook dat je alles mocht consumeren (op één uitzondering na), was er geen reden voor een verbod om iets aan te planten wat de natuur zelf al had voortgebracht, dus stemden ze uiteindelijk in.
De Stadspartij wist dat je van hennep goede kwaliteit touw kon slaan en met een touwslagerij in de stad zouden de raddraaiers van de straat zijn en zich nuttig kunnen maken.
Er waren nog drie partijen buiten de raad met een mening.
De SGP was als enige tegen, dat had overigens niets met het voorstel te maken, maar dat was traditie in die partij en iedereen respecteerde dat.
De PvdD was blij omdat de overtollige politieagenten konden worden ingezet om de relatie tussen mens en dier te regelen. Dat moet ik even uitleggen. Mensen waren steeds meer van dieren gaan houden en zoals we allen weten: ware liefde komt van twee kanten. Alleen waren nog niet alle dieren vegetariër, zodat regelgeving nodig was en handhaving.
De PVV tenslotte was voorstander omdat door het verdwijnen van de drugscriminaliteit er veel meer ruimte kwam in de gevangenissen en er dus zwaardere straffen konden worden opgelegd en uitgevoerd.
Die partij is kort daarna opgeheven omdat er een gebrek ontstond aan stemgerechtigde leden.

Weer terug naar de werkelijkheid van 2061.
We zien dat de bewoners van Wageningen massaal zijn overgestapt op een voornamelijk vegetarisch dieet. Obesitas bestaat niet meer en ook veel andere ziekten en kwalen, die de mensheid in de jaren na de eeuwwisseling teisterden zijn uitgebannen, zoals ADHD, RSI, varkensgriep en zweetoksels.

Wageningen is klimaat-neutraal, vooral dankzij een grote bijdrage van het klimaat zelf.

De politiek is een ontspannen bezigheid geworden, de meeste partijen hebben in de loop van de tijd hun doel bereikt ofwel een redelijk alternatief daarvan. Het in 2014 verbouwde stadhuis voldoet nog altijd uitstekend er is volop ruimte zeker nu met de laatste update van het allernieuwste werken ook de wethouders overbodig zijn geworden. De agenda van de raad bevat uitsluitend, praktische, zeg maar prettige onderwerpen.
De agenda van de maand november bijvoorbeeld:
• in het burgemeester van Rumund park, beroemd om de zandhagedissen en muurvarens moet een oude muur worden gestut en opnieuw gevoegd, deze muur, een restant van een voormalig garagebedrijf staat bijna op omvallen.
• De raad gaat de invulling van de nieuwe kaders voor het terrein de Dreijen evalueren. Omdat niemand alle vorige kaders kon invullen, had iedere fractie er nu zelf een kader gekregen, waarmee men zich door middel van bijvoorbeeld stadslandbouw kon profileren.
Zo heeft de VVD er een geheel vrij toegankelijk natuurgebied ingericht, met een foto van een wild zwijn en een vijvertje met zwanenmossels. Andere partijen hebben zich geprofileerd met onder meer rozen, tomaten, pepers, aardappels van het ras eigenheimer, straatgras, een vijgenboom en, druiven waarvan men dan hoopt dat ze dit jaar zoet worden en verder zijn er overal bloemen zoals “kruidje roer me niet”, “vlijtig liesje” en “Susanne met de mooie ogen”.
• Stichting Voorheen het Future Centre vraagt de raad om een substantiële financiële bijdrage om een conceptmasterplan te laten opstellen voor een speelbos op het terrein van een voormalig voetbalstadion op de Wageningse berg.
• Er is een burgerinitiatief om de twee windmolens in het Binnenveld tot historisch erfgoed te verklaren. De 160 meter hoge molens hebben ooit gedraaid tot 2017, maar met het opraken van de subsidie zijn ze buiten bedrijf gesteld. De bewoners van Wageningen zijn echter dermate gehecht geraakt aan het beeld, dat men afbraak beschouwt als aantasting van het landschap.
En tenslotte, het programma met de raad de wijk is nog altijd een succes, en het eerstvolgende bezoek gaat naar Bennekom.

En zo ziet u , voorzitter, dames en heren, ondanks de donkere wolken aan de horizon van nu en ondanks de komst van mogelijk zeven magere jaren zal het uiteindelijk goed komen met Wageningen, zelfs zonder een visie van de raad wacht Wageningen een spannende, veelbelovende toekomst.

Ik hoop en verwacht, dat u met deze troostrijke gedachte de donkere dagen rond kerst kunt ingaan om straks met nieuwe moed, energie en inspiratie uw belangrijke taak voor de Wageningse samenleving weer op te vatten.


Wageningen 23 november 2011

Deel via: